امامزاده عبدالله آمل

مشاهده عكس در ابعاد بزرگتر

شهرستان آمل

شهرستان آمل

 

   با 8/11 درصد جمعيت مازندران، در رده سوم مناطق جمعيتي قرار دارد. آمل از شهرهاي قديمي و تاريخي طبرستان است و نامش برگرفته از قوم جنگجو و نيرومند بنام آمردها يا آماردها است . باتوجه به اسناد تاريخي اين شهر حداقل از دوره ساساني تا دوره مغول پايتخت مازندران بود. مراكز ديدني آن عبارتند از: دخمه هاي سنگي (كافركلي) رينه ، راه باستاني تنگه بند بريده و تصوير حجاري شده شاه و ياران او برسنگ، كاروان سراي گمبوج، قلعه ملك بهمن، مسجد جامع، مسجد امام حسن عسگري، مسجد آقا عباس، بقعه متبركه سه سيد – بقعه متبركه ناصر الحق و شمس آل رسول ، امامزاده ابراهيم ، بقعه متبركه مير بزرگ ، پل دوازده چشمه ، امامزاده عبدا… و امامزاده قاسم ، سقانفارهاي زرين كلا و هندوكلا ، پارك های جنگلي ميرزا كوچك خان ، و ميرامامزاده عبدا... و سد لار (پلور) و آب معدني هاي منطقه لاريجان نيز از جاذبه هاي طبيعي اين منطقه ميباشند. موقعيت استراتژيك شهر آمل و رودخانه هراز، توسعه بخشهاي كشاورزي ، تجاری ، صنعتي و گردشگري  منطقه را در سالهاي اخير تسهيل نموده است . محصولات عمده كشاورزي آن ، برنج ، گل و گياه ، دانه هاي روغني كلزا و سبزيجات و علوفه مي باشد. 

 

 

 

           

 

 

تاریخچه شهرآمل - حوادث پیش آمده و مشاهیر آن از زیان ابن اسفندیار

تاريخچه شهر آمل

 

ابن اسفنديار آملي، مؤلف كتاب تاريخ طبرستان نام شهر آمل را برگرفته از نام دختري افسانه‌اي به نام آمله مي‌داند كه دختر يكي از اميران ديلمي و همسر فيروزشاه، حاكم بلخ بوده است. 

اما رابينو مي‌گويد: در ميان اقوام تاريخي مازندران، يكي آماردها (امردها) بودند كه شهر آمل به نام آنها ناميده شد....

 

آمل در قديم شهري آباد، وسيع و پر جمعيت بود. ابوالفضل بيهقي، در كتاب تاريخ خود در فصل حركت مسعود غزنوي با لشكريانش به آمل، اين شهر را چنين توصيف مي‌كند: «و امير به شتاب براند و به آمل رسيد روز آدينه ششم جمادي‌الاولي، و افزون پانصد و ششصد هزار مرد بيرون آمده بودند؛ مردمان پاكيزه‌روي و نيكوتر، و هيچكدام  را نديدم بي‌طيلسان شطوي يا توزي يا تستري يا ريسماني… و گفتند عادت اين است… و من كه بوالفضلم پيش از تعبيه لشگر در شهر رفته بودم، سخت نيكو شهري ديدم، همه دكانها درگشاده و مردم شادكام» در قرن پنجم وقتي با همت خواجه نظام‌الملك طوسي، وزير كاردان و با كياست سلجوقيان و صاحب كتاب معروف سياست‌نامه (سيرالملوك)، قرار شد مدارسي به سياق دانشگاه‌هاي امروزي به نام نظاميه در شهرهاي بزرگ جهان اسلام آن روز از جمله بغداد، دمشق، بلخ، نيشابور و بخارا تأسيس شود آمل از جمله شهرهايي بود كه در كنار شهرهاي فوق صاحب نظاميه گرديد. از اين خاك پربركت بزرگاني چون محمدبن جرير طبري، علي بن سهل بن ربن طبري، شمس‌الدين محمد آملي، سراج‌الدين قمري آملي، ابن اسفنديار آملي، اولياءالله آملي، علامه ميرحيدر آملي، طالب آملي، جواد فاضل، ميرزا هاشم آملي، حسن‌زاده آملي، جوادي آملي و بسياري از چهره‌هاي علمي، ادبي و هنري ديگر برخاسته‌اند، چهره‌هاي تابناكي كه بر تارك علم، ادب و انديشه اين سرزمين چونان خورشيد فروزان مي‌درخشند.

 

برای دیدن بقیه موضوع روی ادامه مطلب کلیک کنید

ادامه نوشته